Laurel Brunner

HP investeert 200 miljoen dollar in watergebaseerde inkten

30 okt 2019
Categorie: ,

HP heeft een investering van 200 miljoen dollar aangekondigd in de bevordering van zijn watergebaseerde druktechnologieën voor golfkartonverpakkingen en textieldruk. De 200 miljoen dollar staan in het teken van de duurzaamheid van deze consumables. (meer…)

Lees verder....

Bewustwording voor het milieu begint aan de top

16 nov 2018
Categorie:

De wekelijkse Verdigris blog van Laurel Brunner.

We zijn onze inspanningen niet vergeten om een tienpuntenplan op te stellen voor bedrijven en verenigingen, die proactief willen zijn met hun duurzaamheidsboodschap. In de vorige blogs hebben we voorgesteld om het afvalbeheer in de hele toeleveringsketen te verbeteren. Dit is een belangrijke bijdrage aan het verminderen van de impact op het milieu, vooral voor drukkerijen die te maken hebben met pre-consumer afval.

We hebben ook verschillende suggesties gedaan met de drie Rs: Reduce, Reuse, Recycle. We hadden een suggestie dat er in feite vier R’s zouden moeten zijn, waarvan de laatste Renewable is. In de grafische industrie zou dit bijvoorbeeld kunnen gelden voor drukplaten voor herdrukken, poetsdoeken en pallets. Dan is er het beheren, of in ieder geval bewust zijn van de energie-uitstoot van een project. Dit stimuleert iedereen in de organisatie om rekening te houden met de emissies, bijvoorbeeld bij het transport, het aantal en de soorten inkten en coatings, enzovoort. Dat brengt ons bij punt vier op de lijst: engagement.

Dat is lastig omdat het zo subjectief is. Het gaat erom dat medewerkers hun verantwoordelijkheden op het gebied van duurzaamheid begrijpen en serieus nemen. Het gaat erom mensen aan te moedigen om ecologisch te denken, ook al is het misschien nog niet eerder bij hen opgekomen. En als dat te moeilijk is, probeer dan in plaats daarvan mensen aan te zetten tot het ontwikkelen van milieubewustzijn als bedrijfsbreed initiatief. Het goede nieuws is, dat het bewustzijn al toeneemt na de onthullingen over plasticvervuiling in de Blue Planet II televisieserie, zodat het milieu en de plasticvervuiling al in de hoofden van de mensen opkomen. En grote merken hebben stappen ondernomen om de situatie te verbeteren, zoals we de afgelopen weken hebben geblogd. Het helpt allemaal.

Bewustwording begint aan de top, met het algemene engagement van het bedrijf om de impact op het milieu te verbeteren als onderdeel van de cultuur en waarden van het bedrijf. Vooral voor verenigingen is het belangrijk om te oefenen wat je predikt, en dit kan veeleisend zijn voor grote organisaties met diverse lidmaatschappen. Overweeg om een reeks milieurichtlijnen voor leden samen te stellen, en geef uitleg over wat de verschillende ISO-normen voor de milieu-impact van media kunnen doen. Het samenstellen van een lijst met nuttige links naar het milieu kan ook zeer nuttig zijn voor leden die het duurzaamheidsbewustzijn in hun bedrijf willen verbeteren, maar niet helemaal zeker weten waar te beginnen.

In gesprekken met leveranciers is het ook de moeite waard om een kort overzicht te vragen van wat de leverancier doet om de milieu-impact van print te verbeteren. Velen hebben een solide reputatie op het hoogste niveau, maar als het aankomt op klantgerichte medewerkers, zijn de verplichtingen niet noodzakelijkerwijs duidelijk.

We zullen deze serie de komende maanden voortzetten en hopelijk eindigen met een tienpuntenoverzicht om te delen. Houd in de tussentijd alstublieft uw ideeën in de gaten. Samen kunnen we de negatieve aspecten van de milieu-impact van drukwerk blijven verminderen, en meer positieve percepties aanmoedigen.

Lees verder....

Verdigris Blog: Kunststofvervuiling wordt aangepakt

24 okt 2018
Categorie:

Als je interesse hebt in de verpakkingsmarkt, of dat nu als fabrikant of converter is, moet je de nieuwe samenwerking van de Ellen MacArthur Foundation leren kennen. De Ellen MacArther Foundation, die in 2010 werd opgericht, werkt samen met overheden, industrie en de academische wereld om een economisch kader te ontwikkelen dat zo is ontworpen dat afval niet verspild wordt, maar als grondstof voor iets anders wordt gebruikt of hergebruikt. Zulke kringloopeconomieën minimaliseren de uitstoot, door het sluiten van energie- en materiaalkringlopen.

De Ellen MacArthur Foundation heeft verschillende partnerprogramma’s opgezet, om de veranderingen te stimuleren die nodig zijn om circulaire economieën te realiseren. De nieuwe coalitie is eerder dit jaar opgericht. Het heeft nog geen naam, maar het omvat al bedrijven en overheden over de hele wereld die samenwerken om de plasticvervuiling aan te pakken. Veertien internationale organisaties hebben zich bij de coalitie aangesloten, waaronder: Unilever, CocaCola, Pepsico, Walmart, L’Oréal en Nestlé. De veertien bedrijven hebben zich ertoe verbonden om tegen 2025 100% herbruikbare, recyclebare of composteerbare plastic verpakkingen te gebruiken. De naam van de groep zal naar verwachting later dit jaar bekend worden gemaakt.

De coalitie heeft verschillende verbintenissen en een aantal belangrijke principes onderschreven. Deze omvatten de eliminatie van onnodige kunststofverpakkingen, het hergebruik, de recyclage of de praktische compostering van alle kunststofverpakkingen, zodat de kunststofverpakkingen geen “zorgwekkende stoffen” bevatten en de hoeveelheid gerecycleerde inhoud gemaximaliseerd wordt.

Alleen al het gewicht van de aanhangers van deze coalitie suggereert dat hun collectieve acties van invloed zouden kunnen zijn op alle onderdelen van de grafische industrie voor de productie van verpakkingen. Papierfabrikanten hebben de kans om kunststoffen op basis van cellulose verder te ontwikkelen; inktfabrikanten zullen formules nodig hebben die werken aan nieuwe materialen die ontworpen zijn om bestaande petrochemische kunststoffen te vervangen; printkopfabrikanten zullen ervoor moeten zorgen dat hun printkoppen werken met nieuwe inktformules en materialen; en fabrikanten van digitale persen zullen ervoor moeten zorgen dat hun persen prints produceren op de nieuwe substraten, die geschikt zijn voor hun doel en voldoen aan de veiligheids- en milieuvoorschriften.

Bij dit initiatief zijn veel bedrijven, merken en producten betrokken die de levensader zijn van verpakkingsdrukkers, dus het is de moeite waard om er meer over te weten te komen. Unilever heeft al aangegeven dat tegen 2025 tenminste 25% van haar verpakkingen van gerecycled plastic zal zijn, en dat zij werkt aan een kunststofprotocol voor de industrie om een technische oplossing te ontwikkelen voor recycling van meerlaagse zakjes. CocaCola werkt aan een plan om alle verpakkingen van haar producten tegen 2030 in te zamelen en te recyclen. Nestlé wil dat alle consumentenverpakkingen tegen 2030 100% recyclebaar zijn, en dat 50% van de verpakkingen tegen 2030 gerecycled zijn. Nestlé streeft ernaar om tegen 2025 100% te hebben gerecycled, en is bezig om niet-recycleerbare kunststoffen en ingewikkelde mengsels van verpakkingsmaterialen te verwijderen. Het bedrijf werkt ook aan statiegeldretoursystemen en ondersteunt wat het noemt “professionalisering van informele inzamelingssystemen”. Meer informatie is beschikbaar op de website van de Ellen MacArthur Foundation: https://newplasticseconomy.org/news/ellen-macarthur-foundation-to-form-c…

Laurel Brunner

Dit artikel is geproduceerd door het Verdigris Project, een initiatief van de industrie om het bewustzijn van de positieve impact van drukwerk op het milieu te vergroten. Deze wekelijkse toelichting helpt drukkerijen om op de hoogte te blijven van de milieunormen, en hoe een milieuvriendelijke bedrijfsvoering kan bijdragen aan het verbeteren van hun bedrijfsresultaten. Verdigris wordt ondersteund door de volgende bedrijven: Agfa Graphics, EFI, Fespa, HP, Kodak, Kornit, Ricoh, Spindrift, Splash PR, Unity Publishing en Xeikon.

Vertaald met www.DeepL.com/Translator

Lees verder....

Verdigris blog: Nanodeeltjes in inkt

11 okt 2018
Categorie:

Verbazingwekkende innovaties zijn gaande met inkten. Nano-inkten worden gebruikt voor gedrukte elektronica, sensoren en keramiek. Sinds een paar jaar worden ze gebruikt voor commerciële en verpakkingsdrukwerk, op basis van het feit dat ze het kleurengamma en de algehele drukkwaliteit kunnen verbeteren. We weten relatief weinig over het effect van deze inkten op de menselijke gezondheid of het milieu. Men zou willen denken dat de impact op de gezondheid al grondig is onderzocht en getest, maar dat lijkt eerder de hoop dan de realiteit te zijn.

Het probleem is dat nanodeeltjes heel, heel klein zijn, dus niet zoals normale moleculen. Hoe moleculen zich gedragen helpt ons om te beslissen of iets, zoals een inktrecept, giftig is of niet. Bij nanopartikels hangt hun toxiciteit af van de fysische en chemische eigenschappen, waaronder de kristallijne structuur, vorm, grootte, zuiverheid en de elektrische lading aan het oppervlak van het deeltje. Het maakt ook uit hoe de interne en shell-componenten van het deeltje zijn opgebouwd. De combinatie van al deze factoren bepaalt hoe het nanodeeltje zich gedraagt, bijvoorbeeld wanneer het in de bloedbaan terechtkomt, of wordt gedrukt of geprint en gecoat op een barrièreoppervlak.

Nanopigmenten in inkt zijn daarom een bron van zorg. Het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) heeft onlangs verslag uitgebracht over een nieuw onderzoek naar de stand van het onderzoek naar nanomaterialen. De Europese Unie (EU) Waarnemingspost voor nanomaterialen (EUON) heeft een lijst gepubliceerd van de stoffen die het heeft geïdentificeerd als nanopigmenten (77) plus vier vulpigmenten, die worden gebruikt om inkten op te vullen en de kosten ervan te verlagen. Het rapport identificeert ook “lacunes in de huidige kennis over het gevaar en de risicobeoordeling van nanopigmenten”.

Het rapport baseert zijn bevindingen op wat er te vinden is in verschillende nanomaterialeninventarissen, waaronder nanomaterialen die zijn opgenomen in de EU-regelgeving inzake registratie, evaluatie, autorisatie en beperking van chemische stoffen (REACH), plus gegevens van Belgische, Deense en Franse overheidsbronnen. REACH reguleert het gebruik van chemische stoffen en de manier waarop ze worden geproduceerd, met beperkingen op basis van hun impact op het milieu en de menselijke gezondheid. REACH heeft gevolgen voor alle industrieën in heel Europa die chemische stoffen gebruiken, en strekt zich uit over de grenzen van de EU voor goederen die in de regio worden verkocht. REACH-gegevens worden over het algemeen als uiterst robuust beschouwd, en toch concludeert het EUON-rapport dat “voor de overgrote meerderheid van de geïdentificeerde nanopigmenten geen gegevens voor risico- en risicobeoordeling beschikbaar zijn”. Dit is meer dan zorgwekkend en kan ernstige gevolgen hebben voor bestaande en nieuwe inkttechnologieën, met name die voor verpakkingsdrukwerk.

Het probleem van de vraag hoe nanopigmenterende inkten de menselijke gezondheid zullen beïnvloeden, is niet alleen een punt van zorg voor de EU. Het heeft gevolgen voor alle mediamarkten over de hele wereld. In het verslag wordt vastgesteld dat de beschikbare gegevens vaak zo inconsequent zijn, dat ze tegenstrijdig zijn. Het doel van EUON was om meer informatie te verzamelen over de 81 nanopigmenten die in de EU worden gebruikt, maar wat zij vonden is een gebrek aan betrouwbare informatie over toxicologische gegevens over nanopigmenten. Met andere woorden: we weten niet echt of nanopigmenten giftig zijn of niet, of hoe ze zich gedragen als ze eenmaal gedrukt zijn.

Laurel Brunner

Dit artikel is geproduceerd door het Verdigris Project, een initiatief van de industrie om het bewustzijn van de positieve impact van drukwerk op het milieu te vergroten. Deze wekelijkse toelichting helpt drukkerijen om op de hoogte te blijven van de milieunormen, en hoe een milieuvriendelijke bedrijfsvoering kan bijdragen aan het verbeteren van hun bedrijfsresultaten. Verdigris wordt ondersteund door de volgende bedrijven: Agfa Graphics, EFI, Fespa, HP, Kodak, Kornit, Ricoh, Spindrift, Splash PR, Unity Publishing en Xeikon.

Vermeld ook het Verdigris-logo en een link naar deze website. Als u nog niet over onze logo’s beschikt, kunt u deze verkrijgen door de “Bundel Uitgevers” te downloaden van onze Archiefpagina. En vergeet ook de voorwaarden van de Creative Commons licentie niet aan de voet van de site. Veel plezier!

Vertaald met www.DeepL.com/Translator

Lees verder....

Verdigris Blog: Its still about the data

25 sep 2018
Categorie:

Laurel Brunner stelt in haar Blog dat cloud computing goed voor het milieu is.

Lees haar Engelstalige Blog hier:

It’s Still All About the Data

For many years now the graphics industry has benefited from cloud computing, initially with the Software-as-a-Service model pioneered by Agfa and latterly with a growing range of subscriber based cloud services. Adobe started the cloud ball rolling some years ago with CSS subscriptions and HP has developed the industry’s most ambitious offering with its PrintOS service, available since 2016. Most of the leading manufacturers offer cloud based services and support of one sort or another, but the emphasis on data analytics has not been much trumpeted. That could be changing. Kodak recently announced an extension to its Prinergy prepress workflow and resource management system, intended to optimise human resources and the use of consumables on press.

This new service not only helps offset print service providers save money, but also improves environmental impacts by helping to improve the management of waste, ink and energy usage. It’s based on continual analysis of ink and plate usage, and the data is collected via the Prinergy workflow system. Print service providers can use this information to improve planning and consumables purchasing decisions. The idea is to use real life data to anticipate what to buy and how much of it, and it’s in line with purchasing and procurement models in other sectors such as hospitality and transport.

Kodak reckon that the snappily named Decision Analytics Ink & Plate Usage Service will make it easier for companies to produce accurate quotes and to protect margins, since costs will be known, including labour costs. Inventory planning should also be improved, particularly for packaging printers dealing with lots of different inks.

High level business intelligence is becoming a feature of the wider graphic arts landscape and it will be a tool that allows smaller companies to compete with the megasaurs. Companies that lack their own IT department or business intelligence specialists are vulnerable to competitors who have such resources in place and which use data analytics in their cash flow forecasting and inventory management. But data analytics are not natural companions for inky fingered traditionalists, which is why smaller printing companies should take heed of Kodak’s announcement and start the conversation. Partnering with a manufacturer who can help make sense of the data and how to work with it, is a lot easier and far cheaper than trying to turn oneself into a data mandarin.

Lees verder....

Verspreidt de duurzaamheidsboodschap

30 aug 2018
Categorie:

Merken, milieugroeperingen, consumentenorganisaties en overheden, en meer recent van creditcardmaatschappijen, doen allemaal hun best om duidelijk te maken dat de uitstoot van broeikasgassen moet worden teruggedrongen, door de milieueffecten te verminderen. Maar er zou nog veel meer kunnen worden gedaan, en we zien een enorme kans voor brancheorganisaties om de boodschap uit te dragen en richtlijnen te geven aan hun leden.

Lees de Verdigrisblog van Laurel Brunner verder in het Engels.

Print industry associations, publishers associations, author and journalists associations et al, should be doing their bit for the environment. But relatively few have any sort of coherent policy when it comes to supporting members’ aspirations to be more green. Trawling sites online dragged up a few cursory attempts, but it’s clear that many industry associations, say for the newspaper sector or for book publishing, have any solid ideas or guidance for their members. In fact it looks like they haven’t a clue.

We need sector specific policy statements for managing environmental impact and sustainability and they should cover shared concerns, tweaked to be meaningful for different member interests. All of these policy statements should include an environmental checklist, and should provide a sensible starting point for how to reduce negative environmental impacts. A bit of basic background wouldn’t go amiss either.

Top of the list should be improving waste management throughout the supply chain, with suggestions for how to meet the three Rs: Reduce, Reuse, Recycle in order to cut waste. For printed newspapers, for instance, there are plenty of options, such as lining cat litter trays, packing precious stuff for storage or transport, papering a wall with favourite front pages, composting, insulation, starting fires and barbeques, sorting for recycling and so on. For books the same ideas apply, but with less perishable content you can also focus on reuse. Share books with friends; donate them to schools, hospitals and care homes; leave a few tomes at local rail and bus stations to help bored travellers to wile away the time; and use them to prop up wonky furniture. They can even be turned into sculptures or some other form of artistic expression.

The point here is for associations in the graphics industry and its supply chains to take a leadership position, share ideas and encourage members to take ownership of improving print’s environmental impact. The difference could be substantial and might encourage more people to use print instead of electronic media. Knowing that they are using a sustainable channel can make a huge difference to how they invest in knowledge and entertainment. It starts with the three Rs.

Laurel Brunner

This article was produced by the Verdigris Project, an industry initiative intended to raise awareness of print’s positive environmental impact. This weekly commentary helps printing companies keep up to date with environmental standards, and how environmentally friendly business management can help improve their bottom lines. Verdigris is supported by the following companies: Agfa Graphics, EFI, Fespa, HP, Kodak, Kornit, Ricoh, Spindrift, Splash PR, Unity Publishing and Xeikon.

Lees verder....

Verdigris blog: A Licence to print

25 jul 2018
Categorie:

Naarmate de technologische infrastructuur van de grafische industrie bijeenkomt, sturen merkeigenaren projectontwerpers en drukkerijen nadrukkelijker aan. Maar de merkeigenaren zelf staan onder druk: retailers verkopen steeds vaker eigen merkartikelen, lokale producenten bedienen slowfoodmarkten en startende ondernemers in alle sectoren jagen op marktaandelen dat voorheen werd beheerst door diepgewortelde merken. Merken hebben ook te maken met de veranderende verwachtingen van consumenten. Centraal staat de opvatting dat merken verantwoordelijk zijn voor milieueffecten.

De beleving is dat merken verantwoordelijk zijn voor de bronnen van verpakking en signage afval, dus ze zouden ook verantwoordelijk moeten zijn voor het omgaan ermee. Voor de consument is het argument een middel om schuld af te schuiven en een factor die bijdraagt aan de grotere betrokkenheid van grote bedrijven bij het milieu. Verantwoordelijkheid voor het milieu is goed voor het bedrijfsleven en voor de planeet.

Het idee dat consumenten iets meer van hun merk verwachten, is niets nieuws. Vroeger ging merkbetrokkenheid over toonaangevende consumenten die koel of sportief wilden zijn, of elite of trendsettend of opvallend rijk. Merken spraken de verwachtingen van de consument en zijn kudde instinct aan, waardoor ze beelden creëerden waarvan ze hoopten dat consumenten ze zouden willen evenaren of op zijn minst omarmen. Wat het merk ook wilde belichamen voor doelmarkten, het ging altijd om identiteit en persona. Mensen droegen kleren die een merklogo moesten hebben. Ze kochten chique producten van leveranciers waarvan de draagtassen ook chique waren, wat duidt op de chique uitstraling en de onbetwistbare chique uitstraling van de persoon die de tas draagt. Drukkers deden het zeer goed in de sector van de luxe verpakkingen in het bijzonder omdat de hoge productiewaarden het chique beeld en de klantenaspiraties van een merk weerspiegelden. Gedrukt materiaal had specifieke kwaliteitsverwachtingen die overeenkwamen met de identiteit van het merk en het gesprek met de consument leidden. Maar daar komt verandering in.

Consumenten zijn niet langer bereid hun identificatie met een merk te laten blijken louter op basis van zelfbeeld en ambitie. Tegenwoordig verwachten ze dat merken sociale waarden weerspiegelen en staat duurzaamheid hoog op de lijst. Er vindt een subtiele verschuiving plaats in de contractuele bedingen die merken en consumenten met elkaar verbinden, en de macht komt steeds dichter bij de consument te liggen. De merken van vandaag moeten iets meer belichamen dan identiteitstips, en dat betekent in toenemende mate proactieve en zichtbare sociale verantwoordelijkheid, in het bijzonder voor het beheersen van milieueffecten.

Wat dit betekent voor de grafische industrie is niet helemaal duidelijk. Het gebruik van duurzamere materialen en productieprocessen in drukwerk is echter een duidelijk voordeel dat merken kunnen communiceren. Ze kunnen ook bogen op de recycleerbaarheid van drukwerk en de duurzaamheid van de papiergrondstoffen. En ze kunnen ISO 21331 gebruiken om de duurzaamheid van hun media-investeringen aan te tonen. Dit document biedt grote merken een middel om de recycleerbaarheid van hun communicatiemedia aan te geven en moedigt merken aan om met drukwerk over elektronische alternatieven te gaan.

Laurel Brunner

 

Dit artikel is geproduceerd door het Verdigris Project, een initiatief van de industrie om het bewustzijn van de positieve milieu-impact van drukwerk te vergroten. Dit wekelijkse commentaar helpt drukkerijen om op de hoogte te blijven van milieunormen en hoe milieuvriendelijk bedrijfsmanagement kan bijdragen aan het verbeteren van hun bottom line. Verdigris wordt ondersteund door de volgende bedrijven: Agfa Graphics, EFI, Fespa, HP, Kodak, Kornit, Ricoh, Spindrift, Splash PR, Unity Publishing en Xeikon.

Lees verder....

Verdigris Blog: Drukplaten worden duurder

13 jun 2018
Categorie:

Twee fabrikanten van drukplaten, Agfa en Kodak, hebben onlangs aangekondigd de prijzen van drukplaten aanzienlijk te verhogen. De reden is: de gestegen vraag naar aluminium, waardoor de grondstoffen- prijzen voor de fabrikanten omhoog zijn gegaan.
Laurel Brunner maakt een analyse van de gevolgen in haar (Engelstalige) Verdigris blog.

Agfa and Kodak have recently announced that printing plate prices are to rise by about 10%. It’s just a matter of time before Fujifilm follows suit, even though the company put prices up by some 8% for US customers last December. The reason is that as the global economy grows, demand for aluminium vastly outstrips supply. The cost of raw materials for plate makers has consequently risen over 40% since 2010. Since December 2017 aluminium has risen in price from $2233, to $2305 per tonne on the 1st June. And the protectionist tariffs of ten percent imposed by the US government on its supposed allies and elsewhere can only make matters worse.

Aluminium is a processed metal made from bauxite and the second most widely used metal after steel. Demand for it has risen since it was first invented in the 1850s and grows annually by around 6%. This growth will accelerate as cities around the world continue to grow and new applications for aluminium are invented.

Agfa and Kodak cite rising manufacturing costs for their price rises and say that they have been absorbing their extra costs since the last round of increases. But there are no ways around the supply and demand problem. Manufacturers remind their customers that they can of course recoup the additional cost when they sell the used plates on for aluminium recycling.

In every threat there lies an opportunity, so rising prices for recycled aluminium can also benefit manufacturers who can collect and sell it, so plate manufacturers should not sell plates at all. They should instead sell only the plate coatings, and develop collection and recycling systems for the used plates. This would have considerable advantages for the graphics business, in that it would streamline aluminium recycling and cut associated transport emissions: used plates could be collected when new ones are delivered.

This is a radical new business model and one that manufacturers will surely balk at, but it is not totally unprecedented. At least one offset printer in Europe pays its supplier only for the plate coatings. The supplier collects used plates and sells them on to aluminium recyclers, so recycling is integrated into all plate sales. The model can go one step further with deals to return used aluminium direct to aluminium providers for reuse as a raw material for other products. Printing companies would save money and hassle. For plate manufacturers this model creates additional revenue streams and a basis for variable price negotiations. Putting it in place would be seriously disruptive, but even in an industry not know for proactive environmental thinking it should at least be considered.

Laurel Brunner

This article was produced by the Verdigris Project, an industry initiative intended to raise awareness of print’s positive environmental impact. This weekly commentary helps printing companies keep up to date with environmental standards, and how environmentally friendly business management can help improve their bottom lines. Verdigris is supported by the following companies: Agfa Graphics, EFI, Fespa, HP, Kodak, Kornit, Ricoh, Spindrift, Splash PR, Unity Publishing and Xeikon.

Lees verder....

Milieubewust denken op grotere schaal

18 mei 2018
Categorie:

Volgens Laurel Brunner moeten we ruimer denken als het om milieumaatregelen gaat.
Lees hier haar blog in het Engels.

The weekly Verdigris blog by Laurel Brunner

Imagination, ideas and technological innovation are what progress is all about. We care about what we understand, what we know, so we generally focus only on what directly impacts us. It is time for this narrow view to change. When it comes to graphics industry inventions that reduce impacts on the environment, we must start thinking bigger as well as thinking different. New technologies for reducing environmental impact cannot be considered in isolation. What improves a carbon footprint in one way might make it much worse in another.

This is why it is so important to consider all aspects of a machine or system’s performance when investing. In the printing business it is particularly urgent. A press for instance may use water based inks which are considered to be less environmentally hostile than solvent based ones. But if those inks require more energy to dry, they may not be such an improvement after all.

Water based inks may also have a negative effect on the press itself. A large packaging provider in Scandinavia has run extensive tests and found that water can be corrosive to metals in the press. Tests found that excess copper and other metals were transferred to the cleaning materials, which did not happen with solvent based inks. The conclusion was that “water attacks the press in a way that solvents do not”. This does not mean that we should abandon water based inks in favour of solvents. But it illustrates the need for more understanding of what’s going on. We need far more comprehensive evaluations of the environmental impacts of technological advances.

Balance is very hard to strike if we are to manage environmental impacts effectively. It can only be established on the basis of verifiable, consistent, comprehensive and repeatable data, so much more investment is needed into data collection and analyses. We must not make claims about environmental friendliness on the basis of a single and isolated data set, as this amounts to the ultimate in greenwashing. The graphics industry has some tools available to it for data collection, but not enough. We should be looking more closely at all parts of graphics production, from prepress through to distribution, so that the industry can develop datasets to confirm its sustainability claims.

This requires all manufacturers of machinery, software, substrates and consumables to take a much broader view of sustainability. The big players have equally big responsibilities. We need lifecycle thinking, starting with raw materials, manufacturing processes, application, use and end of life. Fresh approaches to recycling, especially by the sclerotic paper industry would also help a great deal.

The scale of sustainability concerns facing graphics professionals are huge. But with a more holistic approach to environmental thinking, the long term future of the graphics business can be assured.

Laurel Brunner

This article was produced by the Verdigris Project, an industry initiative intended to raise awareness of print’s positive environmental impact. This weekly commentary helps printing companies keep up to date with environmental standards, and how environmentally friendly business management can help improve their bottom lines. Verdigris is supported by the following companies: Agfa Graphics, EFI, Fespa, HP, Kodak, Kornit, Ricoh, Spindrift, Splash PR, Unity Publishing and Xeikon.

Please also include the Verdigris logo and a link to this website. If you don’t already have our logos, you can get them by downloading the “Publishers Bundle” from our Archive page. And don’t forget terms of the Creative Commons license at the footer of the site. Enjoy!

Lees verder....

Bewaak de duurzaamheid

09 mei 2018
Categorie:

Het wekelijkse Verdigris blog van Laurel Brunner

Het zou normaal zijn te verwachten dat bedrijven ervoor kiezen om hun eigen duurzaamheidsprestaties te controleren. Toch kunnen we er nog steeds niet in slagen dit op realistische schaal te doen. Dit is gevaarlijk voor de grafische industrie, want het alternatief is regulering door externe instanties. Dit zien we al terug in beperkingen op het gebruik van chemische stoffen en de verwijdering van afval.

Lees hier de volledige Blog van Laurel in het Engels

It should be a normal expectation that companies would choose to police their own sustainability performance. And yet we still cannot manage to do it on any sort of realistic scale. This is dangerous for the graphics industry, because the alternative is regulation by external entitites. We already see this in restrictions on chemical usage and the disposal of waste.

However self-regulation can be very successful, especially if it is done on a large scale and in partnership with government. The topic was recently discussed at a meeting of the Global Product Stewardship Council in Australia. The Australian government’s department of the Environment and Energy hosted this forum in order to better understand the various product stewardship and responsibility programmes operating in the country. The idea of this consultation exercise was to help the government to get sufficient information for a review of its Product Stewardship Act, so that it could be updated to be more current.

The consultation provided practical insights to the Australian government across industries, including publishing. A wide range of speakers contributed, mainly coming down on the side of regulation. A lot of the speakers represented organisations with a vested interest in a rules based system. If there are laws to abide by, there is an opportunity for providing the services required to ensure legal compliance. Investment in the relevant processes and plant can be more confidently made because the law requires compliance guaranteeing a steady flow of customers and revenues.

But the idea of regulation for the common good or as a means of creating business opportunities is not universally popular. A group of Australian newspaper and magazine publishers tend to the self-regulatory end of the spectrum. They have been working in partnership with the government for a number of years to avoid it. The National Environmental Sustainability Agreement (NESA) is a voluntary agreement between the Australia’s government, major magazine and newspaper publishers and Norske Skog Australasia, the country’s leading newsprint and magazine paper maker. Norske Skog is also the top processor and user of post-consumer waste newspapers and magazines in Australia. The publishers involved are: News Corp Australia, Fairfax Media, Seven West Media, Pacific Magazines, APN News and Media, and Bauer Media Group. Together they are committed to recycle 77% of newspaper products.

A key principle of this agreement is that no legislation is required and that “Publishers also commit to advancing recycling, purchasing newsprint with recycled content and providing $1,000,000 advertising space to governments to promote recycling. The industry signatories will provide transparent and reliable annual data on the performance of this agreement.”

NESA started in 1992 and is reviewed every five years. Since it came into force Australia’s recycling rate has risen from 28% to 78%. But over the last five years newsprint consumption in Australia has fallen by around 40%, so it is not clear what the NESA will look like if it is renewed after the current agreement expires in 2020. Whatever its future, NESA has set a benchmark for environmental agreements between publishers and governments. Australia is leading the way in its environmental partnerships and its approach deserves a closer look.

Laurel Brunner

This article was produced by the Verdigris Project, an industry initiative intended to raise awareness of print’s positive environmental impact. This weekly commentary helps printing companies keep up to date with environmental standards, and how environmentally friendly business management can help improve their bottom lines. Verdigris is supported by the following companies: Agfa Graphics, EFI, Fespa, HP, Kodak, Kornit, Ricoh, Spindrift, Splash PR, Unity Publishing and Xeikon.

Lees verder....

Laurel Brunner: Fiscale voordelen van investeringen in digitaal drukwerk

03 mei 2018
Categorie:

De milieuvoordelen van digitaal printen zijn duidelijk en worden algemeen erkend. Drukwerkinkopers en -uitgevers kunnen werken met lagere voorraden. Minder afval wordt geproduceerd tijdens productie en door overmatige productie. Met een digitale workflow gaat het werk sneller en directe output betekent minder verbruiksgoederen en minder energieverbruik. De toegevoegde waarde is de kosteneffectieve productie van korte runs met speciale materialen, met een hogere waarde en effectiviteit en natuurlijk op maat gemaakte documenten met variabele gegevens. De lijst gaat maar door, maar belastingvoordelen zijn niet eerder overwogen in de mix. Misschien zouden ze dat wel moeten zijn, vooral voor overheden die duurzaamheid willen aanmoedigen.

De Nederlandse regering heeft twee onderling aanvullende regelingen in de maak om precies dat te doen. Onder de MIA-regeling (Milieu Investeringsregeling) komen milieuvriendelijke investeringen in aanmerking voor een extra belastingaftrek van maximaal 36% van de investeringskosten. Onder de Vamil-regeling kunnen ondernemers zelf bepalen hoe en wanneer kapitaalgoederen moeten worden afgeschreven, tot 75%, terwijl de rest volgens de gebruikelijke regels wordt afgeschreven. Het idee is om ondernemers aan te moedigen om milieuvriendelijke producten snel op de markt te brengen en om bedrijven te laten investeren in een milieuvriendelijke productie. De twee programma’s worden beheerd door de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland en hebben een budget van in totaal meer dan € 100 miljoen.

Er zijn bepaalde voorwaarden waaraan de voorgestelde investering moet voldoen, om ondernemers in aanmerking te laten komen voor de belastingvoordelen. Volgens de website van de Nederlandse overheid moet het belang van een investering een duidelijk milieuvoordeel opleveren; innovatief zijn of nog steeds een klein marktaandeel hebben ten opzichte van het alternatief; en duurder zijn dan het milieuonvriendelijke alternatief. Digitale printtechnologieën beantwoorden een volmondig JA aan al deze vereisten.

En de grafische industrie heeft zijn eerste fabrikant met een digitale pers, die in aanmerking komt voor het MIA/Vamil-programma. Fujifilm heeft aangekondigd dat de JetPress 720s B2 inkjet digitale kleurenpers voldoet aan de eisen van deze regeling. De inkt op waterbasis van de JetPress is onzichtbaar onder dezelfde omstandigheden als offset afgedrukte afdrukken. Verder gebruikt de JetPress geen aangebrachte primer die stoffen bevat die van belang kunnen zijn voor het milieu, een andere bepaling van het MIA/Vamil-programma. De pers omvat het Rapid Coagulation Primer-systeem van Fujifilm, dat een zeer dunne inktfilm vastlegt om de stolling van inktdruppels aan te moedigen. De chemie van de stollingslaag helpt ook om de inkt gemakkelijk te verwijderen onder de juiste omstandigheden in ontinkings- en recyclingprocessen.

Fiscale prikkels zijn een steeds vaker voorkomende manier om duurzame investeringen aan te moedigen. Fujifilm verdient lof voor zijn inspanningen, om ervoor te zorgen dat de JetPress voldoet aan de eisen van de Nederlandse overheid. Het zou geweldig zijn als we meer van dit soort beleid zouden zien en meer fabrikanten van digitale pers die de leiding van Fujifilm volgen.

Laurel Brunner

Lees verder....

Laurel Brunner: Het printen van variabele data: een analyse

08 mrt 2018
Categorie:

Als je begrijpt wat je kan doen met variable data, dan gaat er een nieuwe wereld open. Nu dat digitaal printen in hoge kwaliteit en een steeds lagere drempel kent, kunnen ontwerpers en marketeers steeds vaker de mogelijkheden gaan gebruiken. Laurel Brunner schreef er een boeiend artikel over dat hier te lezen is (in het Engels)

Lees verder....

De trainingen voor het eerste half jaar van 2021 worden wederom online worden gegeven. Kijk voor het huidige aanbod van bestaande- en nieuwe trainingen op de website.

Elke week het nieuws van de printindustrie in de mailbox
Inschrijven:

* verplicht invulveld

BLOKBOEK.COM EN PRINTMEDIANIEUWS: HET OPTIMALE DOELGROEP BEREIK